Bindweefselmassage methode Dicke

bindweefsel bindweefselmassage massage

Bindegewebsmassage is een behandelingstechniek van Duitse oorsprong. Zij werd in 1929 door Elisabeth Dicke (1884 – 1952) heilgymnaste en grondlegster van deze methode op empirische wijze ontdekt en verder uitgewerkt.
Diagnostisch is de Dicke-methode een reflextherapie. Zij steunt op het principe dat een zieke lichaamsstructuur (orgaan), zich aan de periferie van het lichaam (de huid) door tussenkomst van reflexzenuwwegen (autonome zenuwstelsel) in corresponderende segmenten (reflectoire zones) kan veruitwendigen. Deze zones zijn voornamelijk op de voor- en rugzijde van de romp gelegen.
Het kijken en tasten naar veranderingen in de spanning van het bindweefsel is van diagnostisch belang en is de basis van iedere behandeling met bindweefselmassage. Door de huid te plooien, te verschuiven of te rollen wordt er informatie verkregen over de bindweefselspanning in een bepaalde zone. Deze spanning in een specifiek gebied kan gerelateerd worden aan een bepaald klachtenpatroon of ziektebeeld. Door in die specifieke zone het bindweefsel te bewerken zal reflectoir het corresponderende orgaan worden beïnvloed en genormaliseerd.

Therapeutisch is deze methode naast een reflex- ook een fasciatherapie.